Μέσα στους αιώνες μπορεί κανείς να εντοπίσει τις   γραμμές οι οποίες διασχίζουν το ιστορικό υπόβαθρο της πόλης του Manchester.  Από τα μέσα του 19 ου αιώνα μέχρι και τα τέλη του 20 ου, εξ’ αιτίας της έντονης βιομηχανικής δραστηριότητάς του, το Manchester ορίστηκε ως η πόλη της βιομηχανικής επανάστασης. Όταν κοντά στο 1960 άρχισε η παρακμή του βιομηχανικού ονείρου, δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες -- λόγω του χαμηλού βιωτικού επιπέδου -- για την έκφραση των κοινωνικών προβλημάτων μέσω της μουσικής.

Η punk μουσική ήταν αυτή που πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 ως το μέσο της αντίδρασης και της επανάστασης. Αρχικά, διάνυσε μια ισχνή περίοδο, μέχρι και την 4η Ιουνίου του 1976, ημερομηνία σταθμό στην ιστορία της σκηνής του Manchester. Εκείνη τη μέρα οι Sex Pistols έπαιξαν σε έναν πολύ μικρό χώρο, το «Lesser Free Trade Hall», εμφάνιση που θα σηματοδοτήσει ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια στην ιστορία της μουσικής. Η συναυλία αυτή επαναλήφθηκε στις 20 Ιουλίου και αυτή τη φορά στο ακροατήριο βρίσκονταν μελλοντικά μέλη των Joy Division, The Smiths και άλλες πολύ σημαντικές μορφές του μουσικού στερεώματος. Οι πρώτες συναυλίες των Sex Pistols έχουν γίνει θρυλικές, καθώς αυτές ήταν που ξεκίνησαν όχι μόνο την punk σκηνή, αλλά και τη μουσική επανάσταση του Manchester. Στην προαναφερθήσα συναυλία τους μάλιστα, έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους οι Buzzcocks και οι Slaughter & the dogs, σημαντικότατα μετέπειτα punk συγκροτήματα.

Μεγάλη καινοτομία της εποχής εκείνης είναι και η δημιουργία ανεξάρτητων labels, που «γεννήθηκαν» μέσα από το γενικότερο κλίμα επανάστασης που έφερε αυτή η σκηνή στα μουσικά πράγματα. Δημιουργήθηκαν για να κυκλοφορούν τα συγκροτήματα τις δουλειές τους εκεί και να μην υφίστανται την εκμετάλλευση των μεγάλων δισκογραφικών εταιριών, όπως οι Clash που αναγκάστηκαν να κυκλοφορήσουν το πρώτο τους single από τη CBS. Έτσι, ιδρύθηκε η Rough Trade, η Pinnacle και βεβαίως η Factory Records από τον Tony Wilson, τον μέχρι τότε παρουσιαστή της τηλεοπτικής εκπομπής «What’s on?».

Όταν ο Tony Wilson υπέγραψε με τους Joy Division το 1978, μια θρυλική εποχή είχε ξεκινήσει. Οι Joy Division άλλαξαν αυτήν την «ωμή» σχέση μουσικής -- ακροατή μέσω της μουσικής τους, που ήταν γεμάτη αρετή, λιτότητα, ένταση. Με παραγωγό τον ιδιοφυή Martin Hannet -- μετ’ έπειτα παραγωγό τον Magazine, Kitchens of Distinction, Happy Mondays -- κυκλοφορούν το 1979 το δίσκο με τίτλο Unknow Pleasures, ένα από εκείνα τα album που επηρέασαν την εξέλιξη των μουσικών πραγμάτων. Δύο χρόνια μετά, ακολούθησε ακόμα ένα πολύ σημαντικό album, το Closer πριν ο Ian Curtis δώσει με τραγικό τρόπο τέλος στη ζωή του ακριβώς 30 χρόνια σαν σήμερα ( 18/05/1980) και τα εναπομείναντα μέλη μετονομαστούν σε New Order, με την γνωστή συνέχεια και πορεία τους.

Την δεκαετία του ‘80 η κορυφαία μπάντα ήταν αδιαμφησβήτητα οι Smiths, η οποία και επηρέσε περισσότερο τις επόμενες. Με μπροστάρη την τεράστια μορφή που ονομάζεται Morrissey, παίζοντας μελωδικά «πονεμένη» μουσική, επέβαλαν τη μουσική που επικράτησε στην Αγγλία και όχι μόνο. Όμως και εδώ δεν έλειψαν οι τριγμοί ανάμεσα στα μέλη της μπάντας, με αποτέλεσμα ο Morrissey να φύγει και να επέλθει η διάλυση του συγκροτήματος το 1987. Ως γνωστόν, ο Morrissey συνέχισε σόλο καριέρα από το 1988 έως και σήμερα.

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 μεταλλάσεται η μουσική και παίρνει την buggy μορφή της, με κύριους εκφραστές της τους Stone Roses με μπροστάρη τον Ian Brown και τους Happy Mondays, που με ιδιαίτερη «αγάπη» για το ναρκωτικό ecstasy και για τους house ρυθμούς του Chicago και του Detroit, κατάφεραν να αφήσουν εποχή.

Τη δεκαετία του ‘90 παρατηρούμε ότι υπάρχουν πολλοί συνεχιστές της κληρονομιάς των πρηγούμενων χρόνων, όπως οι Inspiral Carpets, οι Charlatans, οι Oasis, οι Nine black alps, οι Doves και φυσικά οι James. Δυστυχώς όμως, απ’ότι φάνηκε στα προηγούμενα χρόνια, παρατηρείται μια περίργη στασιμότητα σε ότι αφορά την μουσική εξέλιξη της σκηνής της πόλης την δεκαετία των 00’s.

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά για ποιο λόγο η πόλη του Manchester έγινε η πόλη που άλλαξε τη μουσική, η οποία στιγμάτησε τόσες και τόσες γενιές. Το μόνο σίγουρο είναι πάντως πως θα θυσίαζα πολλά που έχω ζήσει μέχρι σήμερα, για ένα βράδυ στο «Hacienda», το θρυλικό club εκείνης της εποχής και αυτό ίσως να λέει και κάτι (ίσως πάλι όχι..)

Ενδεικτική δισκογραφία της σκηνής του Manchester:

*H μικρήαυτή αναφορά στην μουσική σκηνή του Manchester, γίνεται με αφορμή της συμπλήρωσης σήμερα 30χρόνων από τον  τραγικό θάνατο του Ian Curtis (18/05/1980).

Και όπως έχει διδάξει και η ιστορία (ιδιαίτερα της μουσικής) η τραγικότητα μιας ιστορίας από μόνη της δημιουργεί τους (μουσικούς) μύθους.

Τα υπόλοιπα, ως συνήθως, τα βρίσκουμε μέσα από την μουσική που άφησε πίσω του, για να μας συντροφεύει.

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ. Και επειδή κάποιοι δεν θα συμφωνήσουν, ας τα βρούμε στο «ένα από τα σκοτεινότερα που γράφτηκαν ποτε»..